4. Niet genoeg natrium in de zee

Elk jaar voeren rivieren⁹ en andere bronnen meer dan 450 miljoen ton natrium naar de oceanen, Slechts 27% van dit natrium verdwijnt weer uit de zee.¹⁰Sayles, F.L. en P.C. Mangelsdorf, ‘Cation-exchange characteristics of Amazon River suspended sediment and its reaction with seawater’, Geochimica et Cosmochimica Acta 41 (1979) 767.¹¹

Voor zover bekend, blijft de rest in de oceanen waar het accumuleert. Als de oceanen oorspronkelijk geen natrium hebben bevat, zou de huidige hoeveelheid natrium in minder dan 42 miljoen jaar bereikt zijn, gemeten naar de aanvoer- en afvoersnelheid van vandaag de dag.

Dit is aanzienlijk minder dan de evolutionistische leeftijd van de oceanen van 3 miljard jaar. Het gebruikelijke antwoord op dit probleem is dat de natriumaanvoer aanvankelijk minder was en de afvoer groter. Maar zelfs berekeningen die de evolutionistische scenario’s zo goedgunstig mogelijk gezind zijn, komen nog steeds uit op een maximale leeftijd van 62 miljoen jaar.¹² Vergelijkbare berekeningen ¹³ voor andere elementen in het zeewater resulteren in nog veel jongere leeftijden voor de oceanen.

Weerlegging

Niet genoeg natrium in de zee
Humphreys zegt dat er meer natrium in de zee komt dan eruit wordt gehaald, en dat de berekeningen die het meest gunstig zijn voor de evolutietheorie nog steeds vereisen dat de aarde niet ouder is dan 62 miljoen jaar. Welnu, ik moet me hierbij aan de chemici binden. Een goede plek om te beginnen met het zoeken naar een antwoord op deze schijnbare paradox is de website talkorigins. Als geoloog weet ik toevallig van enorme hoeveelheden zout (natriumchloride) die opgesloten zitten in sedimenten zoals die op de bodem van de Golf van Mexico en de Middellandse Zee, en in continentale bekkens zoals het Michiganbekken. Bovendien zeggen chemici dat creationisten de hoeveelheid natrium die gebruikt wordt bij de omzetting van oceanische basalten sterk onderschatten. Dit verbaast me niet, aangezien ze weigeren het algemeen aanvaarde proces van zeebodemspreiding te erkennen, dat continu enorme hoeveelheden basalt produceert bij oceanische spreidingscentra. Hoe dan ook, dezelfde overwegingen gelden hier als in het geval van het argument “niet genoeg modder”. Een onevenwicht nu, zelfs als het bestaat, impliceert niet dat er gedurende de geologische tijd een onevenwicht is geweest.

Zout en andere opgeloste stoffen in de oceaan vormen naar mijn mening echter eerder een probleem voor creationisten dan voor wetenschappers. Ongelooflijk genoeg geven ze toe dat het, met de huidige toevoersnelheid, 40 miljoen jaar zou duren om de oceaan zo zout te maken als hij nu is. Ik ben niet in de natuurkunde terechtgekomen omdat ik niet goed was in wiskunde: 40 miljoen jaar is veel langer dan 6000 jaar. Volgens de bovengenoemde bron wijzen berekeningen op een evenwicht tussen de toevoer van natrium aan het oceaanwater en de verwijdering van natrium, dus er lijkt sowieso geen echt probleem te zijn.